..άχρηστες μελαγχολίες

2017-11-14

...τρως, τρως την ψυχή σου, την βασανίζεις, την χτυπάς, την πολεμάς, με ανούσιες σκέψεις, χαζές σκοτούρες και χάνεις το νόημα...όλα θα γίνουν, όλα θα πάρουν το δρόμο τους, όλα θα σιάξουν, γιατί λοιπόν εξακολουθείς να ταλανίζεις τα ψυχικά σου αποθέματα;...άγχος, άγχος, άγχος γιατί;...ωφελεί σε κάτι;...σε κάνει καλύτερο;...όχι...και η χαρά, η ευτυχία, η ξεγνοιασιά, η αγάπη, ο έρωτας, η ανεμελιά πού πήγαν; Πότε είπες μπράβο στον εαυτό σου για κάτι; Κάτι ασήμαντο, κάτι παιδιάστικο, κάτι ανούσιο, που δεν παύει όμως να άξιζε την επιβράβευσή του!...πότε κοίταξες τον ουρανό και χαμογέλασες επειδή ο ήλιος σου γαργαλούσε το πρόσωπο;...μια μέρα, όταν θα είσαι μεγάλος πια σε ηλικία, θα κοιταχτείς στον καθρέφτη και ανάλογα με το πως έζησες θα δεις και τι πέτυχες...και αυτό δεν θα το δεις στα υλικά αγαθά που θα έχεις γύρω σου, αλλά στα μάτια σου...γιατί τα μάτια δεν χρειάζονται πλούτη για να λάμψουν...χρειάζονται μια ζωή γεμάτη όμορφες εικόνες, με αληθινούς ανθρώπους και πρωτόγνωρες καταστάσεις....κοίτα το νόημα και πάψε να αναλώνεσαι στα γύρω γύρω...