η αγκαλιά..

2017-08-07

Θεέ μου, σε παρακαλώ μην με πάρεις ποτέ από δω, μη, μη...όταν έφτιαχνες τον παράδεισο, τον ονόμασες "αγκαλιά"; Πες μου! Γιατί αν δεν βρίσκεται εκεί ο παράδεισος, τότε που; Πώς δύο χέρια σε κάνουν να νιώθεις άτρωτος; Αν αυτό δεν είναι μαγεία, τότε τι είναι; Δεν μπορείς να περιγράψεις με λέξεις τούτο το αίσθημα, το επιχειρείς, μα δεν μπορείς...και να μπορέσεις δεν θα σε καταλάβουν, δεν θα καταλάβουν το απόλυτο, το αιώνιο...γιατί όταν οι άνθρωποι ενώνονται με αγκαλιά, ενώνονται αιώνια, δίνουν κάποιον δικό τους όρκο, μυστικό, μοναδικό...Αν παρατηρήσεις πολλοί την αποφεύγουν, γιατί φοβούνται, φοβούνται αυτό το αιώνιο δέσιμο...Μα κοίτα και τους άτρωτους, που δεν ζουν χωρίς αυτήν, που το οξυγόνο το παίρνουν από αυτήν...Αυτούς να τους σέβεσαι, να τους τιμάς, είναι γενναίοι αυτοί και θα τα καταφέρουν, σε όλα, πάντοτε...