Μην καυγαδίζεις αν δεν αντέχεις την αλήθεια.

2017-11-07

Είναι αρκετά σοφό και συνετό να αποφεύγετε τους καυγάδες. Όχι λόγω της έντασης που θα δημιουργηθεί, αλλά λόγω των αληθειών που θα ειπωθούν και που αδιαμφισβήτητα θα σας κακοφανούν. Ενώ η ειλικρίνεια και η αλήθεια είναι από τα σημαντικότερα πράγματα στις ανθρώπινες σχέσεις, καμιά φορά μπορεί να μεταμορφωθούν σε πολύ κοφτερά μαχαίρια, τα οποία είναι ικανά να κομματιάσουν την ψυχή μας. Και δυστυχώς οι άνθρωποι, ενώ επιζητούμε την πλήρη διαφάνεια σε κάθε μας σχέση, είτε αυτή είναι ερωτική, είτε φιλική, είτε οικογενειακή, όταν έρχεται η ώρα της αλήθειας ξαφνικά νιώθουμε τελείως εκτεθειμένοι. Όταν πλέον ο άλλος παίρνει τη δύναμη και μας λέει στα μούτρα ακριβώς τι πιστεύει για μας, τότε ξαφνικά το έδαφος χάνεται, ο «γυάλινος» κόσμος μας μονομιάς σπάει και εμείς βρισκόμαστε πιο «αβοήθητοι» από ποτέ. Πολλοί λένε πως στους καυγάδες λέγονται οι μεγαλύτερες αλήθειες. Ανάλογα. Πολλά μπορούν να ειπωθούν πάνω στα νεύρα, άθελά μας, αλλά τι γίνεται μόλις κοπιάσουν οι δαίμονες μέσα μας; Τι γίνεται μόλις φιλτράρουμε στο μυαλό μας την κάθε κουβέντα που ξεστομίστηκε; Τότε, ανάλογα με το πως θα αντιδράσουμε, φαίνεται και το ποιοι είμαστε. Αν συνειδητοποιήσουμε το λάθος μας και δεν το διορθώσουμε, τότε ίσως κάτι κάνουμε λάθος. Σίγουρα θέλει πολύ θάρρος και τόλμη να ζητήσεις συγγνώμη, αλλά αν επιβάλλεται να το κάνεις δεν θα πρέπει να το σκεφτείς καθόλου. Εκτός βέβαια αν δεν περάσεις από τη διαδικασία του «φιλτραρίσματος», άρα θα πιστεύεις εφ' όρου ζωής ότι είχες δίκιο σε εκείνον τον καυγά και σε κάθε καυγά. Είμαστε άνθρωποι, δεν είμαστε τέλειοι, κάνουμε λάθη, ξεστομίζουμε πολλά, αλλά είμαστε και έλλογα όντα, με νου και σκέψη, επομένως μπορούμε με το λόγο και τη σκέψη μας να λύσουμε πολλά θέματα. Ας μην μένουμε παγιδευμένοι στον μικρόκοσμό μας και ας προσπαθήσουμε να αλλάζουμε, να εξελισσόμαστε. Ας ρίχνουμε τα μούτρα μας, στην τελική ποιοι είμαστε για να μην το κάνουμε; Ούτε θεοί είμαστε, ούτε τίποτα ανώτερο από την ανθρώπινη φύση, επομένως δεν υπάρχει πρόβλημα να τσαλακώσουμε το «εγώ» μας. Η συγγνώμη είναι πολύ μεγάλη λέξη, δυνατή, ικανή να χτίσει από την αρχή γκρεμισμένες γέφυρες, αρκεί να λέγεται σύντομα, γιατί όσο την καθυστερείς τόσο περισσότερο χάνει το νόημά της.