RESPECT

2017-08-06

Υπάρχει μια αντίληψη, λανθασμένη κατά την ταπεινή μου γνώμη, πως σε κάποιες συγκεκριμένες μερίδες ανθρώπων (ηλικιωμένοι, γυναίκες) πρέπει οπωσδήποτε να δείχνουμε σεβασμό. Και ερωτώ εγώ "γιατί;". Φυσικά και θα σεβαστώ κάποιον επειδή με σέβεται, επειδή είναι καλός άνθρωπος, επειδή μιλάει όμορφα, αλλά γιατί η κοινωνία μου επιβάλλει να σέβομαι συγκεκριμένες ανθρώπινες ομάδες; Ο ηλικιωμένος, απλώς είναι ηλικιωμένος, είναι μια φυσική εξέλιξη της ζωής, βρίσκεται σε μια κατάσταση όχι επειδή το επιδίωξε, αλλά επειδή συμβαίνει. Σίγουρα έχετε συναντήσει άνθρωπο μεγάλης ηλικίας που δεν σας σεβάστηκε (π.χ. στο λεωφορείο), αλλά μια φωνή σας έλεγε μέσα σας "μην μιλήσεις είναι μεγάλος". Και τι θα πει είναι μεγάλος; Από την στιγμή που αυτός δεν με σέβεται εγώ γιατί να σκύψω το κεφάλι; Φυσικά δεν λέμε να γίνει ανταλλαγή υβριστικών λέξεων, αλλά μια ωραία και πολιτισμένη συζήτηση για να καταλάβει ότι δεν έχει κάποια υπεράνθρωπη ιδιότητα για να τον σεβαστώ, απλώς έχει μπει στην τρίτη ηλικία. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει και το μότο "να σέβεσαι τις γυναίκες". Όχι παιδιά, τον άνθρωπο να σέβεσαι, τον άνθρωπο που αξίζει τον σεβασμό σου. Φτάνει πια με τις ταμπέλες, και ο άντρας χρειάζεται σεβασμό και η γυναίκα και το παιδί και ο ηλικιωμένος, όλοι μας, αλλά τον σεβασμό τον κερδίζουμε, δεν τον επιβάλλουμε. Όποιος με προσβάλλει, με ταπεινώνει, με εξευτελίζει δεν θα έχει τον σεβασμό μου, ακόμη και αν είναι ο ίδιος ο θεός. Αυτά τα απαρχαιωμένα κοινωνικά πρότυπα πρέπει επιτέλους να εξαλειφτούν από την καθημερινότητα μας, οφείλουμε να καταλάβουμε ότι μόνο με τις πράξεις μας θα δεχόμαστε σεβασμό, ανεξάρτητα με το φύλο, την ηλικία, την εθνικότητά μας.